Η κρίση και η ανεργία που μαστίζουν τη χώρα τα τελευταία χρόνια, έχει ωθήσει πολλούς να επιστρέψουν στη φύση. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η ιστορία ενός δημοσιογράφου, που αποφάσισε να γίνει παραγωγός.
Η κρίση έπληξε το δημοσιογραφικό κλάδο σε μεγάλο βαθμό. Ένα από τα «θύματά» της ο κ. Δάνος Δανιηλίδης. Κάτοικος Θεσσαλονίκης, δούλευε ως ταξιδιωτικός συντάκτης, έγραφε για τον αγροτουρισμό σε πολύ μεγάλα έντυπα πανελλαδικής κυκλοφορίας. Όταν έμεινε άνεργος, εξαιτίας της κρίσης, δεν έκατσε με σταυρωμένα τα χέρια. Αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό που τον «γέμιζε» περισσότερο.
Εδώ και ενάμισι χρόνο παράγει μαζί με τη σύντροφό του, Μάγια Κετικίδου, προϊόντα οικοτεχνίας με την ετικέτα «Γλυκομαγεία». Μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού, πέστο και σάλτσες με γκουρμέ «πινελιά», παράγονται στο σπίτι από τους ίδιους. Οι πρώτες ύλες έρχονται από έναν μικρό καστανεώνα στο όρος Πάικο κοντά στη Θεσσαλονίκη και από το μποστάνι τους στην Επανομή.
Τον καστανεώνα τον αγόρασε πριν από τρεισήμισι χρόνια περίπου. Βρίσκεται στα 850 μέτρα υψόμετρο, στο χωριό Καστανερή, έχει έκταση ένα στρέμμα και τους δίνει μικρά, γλυκά κάστανα. «Το αγαπώ αυτό το βουνό, έγραφα πολύ συχνά γι’ αυτό και αποφασίσαμε να αποκτήσουμε και τον δικό μας καστανεώνα εκεί», λέει ο κ. Δάνος στην «Παραγωγή», εξηγώντας την επιλογή του μέρους, καθώς το βουνό δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστό, ακόμα και στους γύρω Νομούς.
Η παραγωγή
Οι πρώτοι τους πειραματισμοί έγιναν με βάση το κάστανο. Συνδυασμοί με πορτοκάλι, σοκολάτα, αλλά και με δαμάσκηνο και μήλο, απέκτησαν κοινό. Φρούτα και λαχανικά βιολογικής καλλιέργειας έρχονται όλα από το κτήμα στην Επανομή. Όταν έχουν έλλειψη από κάποιο υλικό, αγοράζουν από τα γειτονικά κτήματα. Στις μαρμελάδες και τα γλυκά κουταλιού, η καστανή ζάχαρη που χρησιμοποιείται ανέρχεται μόλις στο 20%-35% της ποσότητας των φρούτων. Λόγω της παντελούς έλλειψης συντηρητικών η διάρκεια ζωής του προϊόντος είναι μικρότερη (αφού ανοιχθούν οι μαρμελάδες και τα γλυκά να μείνουν μέχρι 1,5-2 μήνες στο ψυγείο).
Συνολικά παράγουν πενήντα κωδικούς, κατά προσέγγιση 500 βαζάκια ανά περίοδο. «Παράγουμε όλο το χρόνο, αλλά η εποχικότητα είναι σημαντική για εμάς», τονίζει ο κ. Δάνος, ενώ σημειώνει ότι θέλουν να υπάρχει σύνδεση του προϊόντος, με τη γη και τους ανθρώπους που το παράγουν. «Θέλουμε μια προσωποποιημένη οικοτεχνία», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Τα προϊόντα τους τα πωλούν στη βιολογική λαϊκή του ελεύθερου κοινωνικού χώρου «Σχολείο», κάθε Τετάρτη, σε αγορές χωρίς μεσάζοντες, ενώ συμμετέχουν και σε οικογιορτές. Επίσης, τα προϊόντα τους στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται σε καταστήματα και εστιατόρια. Σύντομα μάλιστα, κατάστημα στη συμπρωτεύουσα θα ξεκινήσει μια δική του σειρά προϊόντων και θα εντάξει και κάποιους από τους κωδικούς της Γλυκομαγείας, κατά κάποιον τρόπο ως προϊόν ιδιωτικής ετικέτας. Επιπλέον, όπου συμμετέχουν, ενθαρρύνουν τον κόσμο να δοκιμάζει τα προϊόντα τους, πριν τα αγοράσει, για να ξέρει αν του αρέσουν. Η σελίδα της οικοτεχνίας τους στο facebook βοηθά, αλλά περισσότερο ως ατζέντα. Για να υπενθυμίζουν στους φίλους τους σε ποιες αγορές θα τους βρουν.
Επισκέψεις στο βουνό και στο εξωτερικό
Ο καστανεώνας τους είναι πλέον και επισκέψιμος. Δέχθηκαν πρόσφατα σε αυτόν δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης, όπου μίλησαν στα παιδιά για το βουνό και το κάστανο, ενώ τα πήγαν και βόλτα στο δάσος για να το γνωρίσουν.
Επιπλέον, τον περασμένο Οκτώβριο, η οικοτεχνία τους βρέθηκε στην Ιταλία και συγκεκριμένα στο Τορίνο, στην έκθεση τροφίμων «salon de gusto». Εκεί δέχθηκαν κρούσεις για εξαγωγή των προϊόντων τους. Ωστόσο, αν και είναι μέσα στο στόχο τους, είναι πολύ νωρίς, δεν διαθέτουν μεγάλες ποσότητες ακόμη.
Η γη είναι στήριγμα
«Σε μια ζόρικη φάση, η αξιοποίηση της γης μας τόνωσε ψυχολογικά», λέει ο κ. Δάνος. Οι υπαρξιακές του ανησυχίες για το πέρασμα στον πρωτογενή τομέα παραγωγής διήρκεσαν μόλις ένα δίμηνο. Όπως τα βλέπει τώρα, η αγάπη του για τη φύση είναι τέτοια, που θα έπρεπε να πάει σε αυτήν πολύ νωρίτερα.
Πηγή: http://www.paragogi.net/1502/apo-dhmosiografos-paragwgos